O Höfnerze:

Historia firmy Höfner

 

Karl Hofner
Karl Höfner

 

Karl Hofner
Karl Höfner at his workbench c1900


Walter Hofner
Walter Höfner 1950s

 

Hofner at Mohrendorf
The Mohrendorf Site 1948

 

Building Bubenreuth
Building Bubenreuth - 3rd extension c1956

 

Building Hagenau
Building the Hagenau factory c1964

 

Hofner
Beatles Like Basses from Franconia 1965

 

Hofner
Gerhilde Benker, Jimmy Raney, Christian Benker and Atilla Zoller 1970s

 

Hofner at Beijing
The factory at Beijing 2009

 

Firma Hofner została założona przez Karla Hofnera (1864 -1955), ucznia Antona Shallera, który swoje pierwsze skrzypce sprzedał w 1887 roku. Swoją pracę rozpoczął w Schönbach, wówczas europejskiej stoliy lutnictwa. Jego najwyższej jakości instrumenty trafiały do nabywców w całych Niemczech, Austro-Węgrach, Rosji i innych państwach Europy. Karl wprowadził w tajniki lutnitwa również swoich dwóch synów, Josefa i Waltera, którzy zaraz po Pierwszej Wojnie Światowej znacząco wpłynęli na dynamiczny rozwój firmy, przede wszystkim na rynkach zagranicznym. Dzięki temu Höfner zyskał szacunek i renomę jako twórca instrumentów smyczkowych najwyższej jakości nie tylko w Europie, ale i na całym świecie.

Asortyment został poszerzony  o altówki, wiolonczele i kontrabasy. W latach 30-tych firma rozpoczęła produkcję gitar. Pierwszymi modelami były gitary z naciągiem stalowym z łukowatą górną i dolną płytą, tak zwane "Schlaggitarren", które stały się prekursorami obecnych gitar typu archtop. W połowie lat 30-tych firma zatrudniała już około 300 osób przy produkcji instrumentów oraz 30 pracowników na innych stanowiskach.

Druga Wojna Światowa znacząco uniemożliwiła Höfnerowi eksport wytwarzanych produktów. Firma zmuszona została do zmiany profilu i współpracy z armią. Rozpoczęła wytwarzanie drewnianych skrzyni i podeszw do butów. Po zakończonej wojnie firma doświadczyła wielkiego wstrząsu. Schönbach bowiem znajdowało się teraz na terenie Czechosłowacji, w której ludność niemiekojęzyczna została wywłaszczona, a wszystkie przedsiębiorstwa upaństwowione. W 1945 roku firma została przejęta przez administrację państwową. Taki obrót spraw nie był korzystny dla rodziny Höfnerów. Złożyli więc wniosek o zgodę na przeprowadzkę do Niemiec Zachodnich, gdzie w 1948 roku, w Möhrendorf w Bawarii, od podstaw rozpoczęli odbudowę swojego przedsiębiorstwa.

Warunki w Möhrendorf były dalekie od idealnych, niemniej Höfner ciężko pracował, żeby jak najszybciej rozpocząć produkcję i już w krótce na rynek wpłynęły pierwsze instrumenty. Okres ten był to bardzo trudny. Córka Waltera Höfnera, Gerhilde Benker, wiele lat później wspominała: "Nic nie można był kupić, ponieważ wszystko odbywało się na zasadzie handlu wymiennego. Na przykład pudełko śrub za taflę szkła." Josef i Walter zaczęli szukać możliwości zbudowania nie tylko fabryki, ale i całego miasteczka, w którym mogliby mieszkać pracownicy. Po wielu pertraktacjach z władzami znaleźli idealne miejsce. Bubenreuth, było małą wioską otwartą na ideę rozwoju. 20 października 1949 roku w Bubenreuth położony został kamień węgielny pod przyszłą wioską lutników, a przed Świętami Bożego Narodzenia w  roku 1950, fabryka działała już na pełnych obrotach.

W latach 50-tych firma odbudowała swoją reputację i ponownie rozpoczęła handel na światową skalę. Nawiązane zostały kontakty z dystrybutorami w najważniejszych państwach na świecie, dzięki czemu fabryka pracowała na najwyższych obrotach. Ponieważ w latach 50-tych gusta muzyczne zaczęły się zmieniać, wzrosła produkcja gitar i różnorodność ich modeli. Wiele z tych, które obecnie są synonimami marki Höfner, jak n.p. President, Committee czy Bas Skrzypcowy, tzw. "skrzypcówka", powstało właśnie w tym okresie. Sprzedaż była na dobrym poziomie, jednak nie przewidział tego, co miało się dopiero wydarzyć - Rock'n'Roll. Zapotrzebowanie na gitary wzrosło nagle tak, że Höfner musiał rozszerzyć fabrykę w Bubereuth i powiększyć produkcję gitar do tego stopnia, że przekroczyła ona 50% całego obrotu firmy. Było to coś, czego nikt nigdy nie oczekiwał.


Amerykański Rock'n'Roll spowodował powstanie tysiący grup beatbitowych w całej Europie, a zwłaszcza w Wielkiej Brytanii, która przeżywała eksplozję przemian kulturowych. W początkach lat 60-tych Höfner rozpoczął produkcję nie tylko gitar archtop, ale również gitar semi-akustycznych, gitar solid body i wielu modeli gitar basowych. Potrzeby były tak ogromne, że konieczne stało się znalezienie innej metody lakierowania instrumentów, ponieważ dotychczasowa wymagała zbyt długiego okresu suszenia farby. Znaczna liczba gitar solid body została pokryta lakierem winylowym. Część prac, które, mimo trzykrotnej rozbudowy fabryki, nie mogły być już wykonywane w Bubenreuth przeniesiona została do nowo wybudiwanej manufaktury w Hagenau.

W 1961 roku młody mężczyzna wszedł do sklepu muzycznego w Hamburgu i kupił hofnerowską skrzypcówkę 500/1. Niedługo potem on i jego grupa zmienili oblicze muzyki i kultury na całym świecie i stworzyli ikonę firmy Hofner. Tym młodym mężczyzną był, oczywiście, Sir Paul McCartney, basista The Beatles. Przywiązanie Sir Paula do gitary Violin Bass przez 50 lat spowodowało, że model ten stał się najbardziej rozpoznawalną gitarą na świecie, a jej produkcja jest do tej pory niezmienna.

Zniesienie w 1961 roku restrykcji na import produktów z USA do Wielkiej Brytanii spowodowało wypełnienie rynku gitarami wytwórców amerykańskich czyli zmniejszeniem przestrzeni rynkowej dla Hofnera. W latach 1965 - 1970 nastąpił więc znaczący spadek sprzedaży, co wiązało się z upadkiem The Selmer Company, głównego dealera instrumentów Hofnera w WIelkiej Brytanii. Mimo wszystko nie spowodowało to dramtycznych problemów Hofnera, który zracjonalizował produkcję i po raz kolejny skupił się na strunowych instrumentach orkiestrowych, diametralnie podnosząc ich sprzedaż. W latach 70-tych Gerhilde Hofner wraz z mężem Christianem Benkerem, przejęła interes i wprowadziła firmę w lata 80. Ze względu na nagły rozkwit konkurencyjnych firm z Japonii i Chin, zwłaszcza w dziedzinie szkolnych instrumentów smyczkowych, był to okres szczególnie trudny. Gerlide i Christian Benker robili wszystko, by być firmą konkurencyjną, między innymi czynnie działali w kierunku promowania niemieckiego przemysłu muzycznego na całym świecie, jednak presja tanich produktów z Dalekiego Wschodu spowodowała bardzo złą sytuację firmy pod koniec lat 80.

1 stycznia 1994 roku Hofner został kupiony przez Boosey and Hawkes, jedną z największych firm muzycznych, która w tamtym okresie, wykupowała producentów instrumentów w całej Europie. Przez następne osiem lat Hofner produkował instrumenty, ale nie był to najszczęśliwszy okres w rozwoju firmy. Boosey and Hawkes w pewnym stopniu inwestował w firmę, ale firma nie prezentowała już tego samego rozmachu, jak przed przejęciem. Jeden z zatrudnianych przez Boosey and Hawkes wytwórców smyczków, Roderich Paesold, został zaangażowany do współpracy z lutnikami pracującymi w Bubenreuth. Niedługo potem spółka dominująca postanowiła podjąć kroki racjonalizujące interesy i najistotniejszym z nich było zamknięcie fabryki w Bubenreuth i przeniesienie w 1997 roku całej produkcji do nowocześniejszej fabryki w Hagenau.

W 2003 roku Boosey and Hawkes postanowiło sprzedać swój "oddział instrumentów", który obejmował także Hofnera, brytyjskiemu konsorcjum inwestycyjnemu The Music Group (TMG). Minęło zaledwie kilka miesięcy kiedy konsorcjum zdecydowało o sprzedaży indywidualnych firm dopiero co nabytych. W związku z tym, pod koniec roku 2004 firmy Hofner i Paesold zostały sprzedane Klausowi Schollerowi i jego żonie, Ulrike Schrimpff. Klaus był w przeszłości głównym dyrektorem Hofnera, a Ulrike była do 1995 dyrektorem d.s. finansów. W wykupie firmy toważyszyli im Graham Stokley i Rob Olsen.

Kolejne lata były dla firmy Hofner odrodzeniem. Nastąpiła rozbudowa fabryk poza Europą, powstały też nowe modele gitar. Firma założyła swoją własną, w całości należącą do Hofnera, fabrykę w Pekinie, która otrzymała od Rządu Chińskiego certyfikat klasy A w dziedzinie produkcji oraz eksportu. W Chinach, jest to wyróżnienie, którym nagrodzonych zostało jedynie kilka firm zagranicznych z własnym kapitałem. Połączenie tych dwóch światowych centrów produkcyjnych wymagało wiele pracy, biorąc pod uwagę etykę jakości produkcji w firme Hofner. Zostało to osiągnięte dzięki regularnej wymianie personelu między Chinami a Niemcami.

Ideą firmy wciąż pozostaje reagowanie na zmiany na rynku instrumentów strunowych, Hofner więc ze pokojem i nadzieją patrzy w przyszłość. Pomimo tak wielu zmian, Hofner od 125 lat pozostaje firmą rodzinną, dla której najwyższą wartością jest klient, jakość i pracownicy. Jak powiedział Graham Stokckley, obecny dyrektor d.s. produkcji gitar elektrycznych: "Prawie nigdy nie zatrudniamy nowych pracowników, bo nikt nigdy nie odszedł z naszej firmy".



(c) 2012 Karl Höfner GmbH & Co. KG, Hagenau - Germany